De provincie Limburg gebruikt cookies om jouw surfervaring op deze website gemakkelijker te maken.

Strict noodzakelijke cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om over de site te avigeren, of om te voorzien in door u aangevraagde faciliteiten.
Functionaliteitscookies
Deze cookies verbeteren van de functionaliteit van de website door het opslaan van uw voorkeuren.
Prestatiecookies
Deze cookies helpen om de prestaties van de website te verbeteren, waardoor een betere gebruikerservaring ontstaat.
Online surfgedrag gebaseerde reclame cookies
Deze cookies worden gebruikt om op de gebruiker toegesneden reclame en andere informatie te tonen.
Meer weten...

TVL-reeks (2017)

Limburgs volkslied

donderdag, 07 september 2017

TVL - Uitzending van 7 september 2017 met Jean-Paul Peuskens

“Limburg mijn Vaderland”, geschreven in 1909, is dertig jaar later omgedoopt tot “Waar in 't bronsgroen eikenhout” en bekroond tot officieel Limburgs volkslied. Tijd voor een opfrisbeurt, dacht Limburgs zanger Maarten Cox.

Maarten heeft het, samen met het Limburgs Orkest Jeugd en Muziek en met de steun van het provinciebestuur, in een nieuw kleedje gestoken.

Het bestaande volkslied was verouderd, maar blijft heel mooi.
Limburg is de enige provincie in het land met een eigen volkslied. Dit draagt bij tot de samenhorigheid van de Limburgers en het Limburggevoel.

Een uitgestrekt groen landschap, bedekt door het hartvormige logo van de provincie Limburg en de grote witte letters “TROTS OP LIMBURG”.

Een vrouw zit samen met een heleboel andere mensen in een park. Ze wordt geïnterviewd: “Waar in ’t bronsgroen eikenhout.”

Een man wordt verderop geïnterviewd: “Waar in ’t bronsgroen eikenhout. Zingen kan ik niet.”

Nog een andere vrouw: “Nee, zingen kan ik niet. Dat hou ik voor thuis in de badkamer.”

Beelden van het Limburgse landschap worden afgewisseld met beelden van het evenement in het park. Op de achtergrond klinkt de tekst van het Limburgse volkslied: “Waar in ’t bronsgroen eikenhout”.

De vertelstem zegt: “ ‘Limburg mijn Vaderland’, geschreven in 1909, dertig jaar later omgedoopt tot ‘Waar in 't bronsgroen eikenhout’ en bekroond tot officieel Limburgs volkslied. Tijd voor een opfrisbeurt, dacht Limburgs zanger Maarten Cox.”

Maarten Cox staat achter de microfoon, omringd door gras en riet. De toeschouwers luisteren. Hij zingt zijn versie van het volkslied: “Waar in ’t bronsgroen eikenhout, ’t nachtegaaltje zingt”.

(Tekst in beeld)
Herman Reynders, gouverneur provincie Limburg

Herman Reynders, die ook aanwezig is op het evenement, geeft toelichting: “Het is eigenlijk een idee van Maarten Cox zelf. Hij is Limburger in hart en nieren en hij vond dat ons volkslied wel wat oubollig klonk. Hij heeft dan zelf contact gezocht met gedeputeerde Peuskens.”

(Tekst in beeld)
Jean-Paul Peuskens, gedeputeerde provincie Limburg

Jean-Paul Peuskens staat tussen het publiek en legt uit: “Het bestaande volkslied was verouderd, maar blijft heel mooi, weliswaar. Maarten heeft het samen met het Limburgs Orkest Jeugd en Muziek, in een nieuw kleedje gestoken.”

Een kasteeltuin. Maarten Cox staat te midden van het orkest en brengt het volkslied: “Daar is mijn vaderland ...”

(Tekst in beeld)
Maarten Cox, zanger

Teug op het evenement geeft hij toelichting aan de interviewer: “We zijn op dat idee gekomen ... We hebben de hele zomer op veel plaatsen in Limburg opgetreden. Als we dat Limburgs volkslied brachten, voelden we dat er een schok door de mensen ging. Ze gingen rechtstaan, hand op het hart. Toen ben ik gaan kijken van: is er wel een hedendaagse versie van het volkslied? Die bleek er niet echt te zijn. We zeiden: Laten we proberen er een iets hedendaagsere versie te maken.”

Terug voor het kasteel zingt hij: “Bloemengaard en beemd en bos ...”

Herman Reynders: “Een heel mooie versie. Maarten heeft een heel warme stem. Dat warme typeert eigenlijk Limburg en de Limburgers.”

Beelden van het optreden bij het kasteel.

Herman Reynders: “Plus op de achtergrond het symfonisch orkest, ons jong talent hier in Limburg. De combinatie van die twee maakt het eigenlijk echt een heel mooie versie.”

Maarten Cox (gezongen): “... mijn vaderland, Limburgs dierbaar ...”

Maarten Cox vertelt: “Toen ik het in de auto de allereerste keer hoorde ... Ik speelde het via mijn gsm af. Toen kreeg ik wel kippevel.”

Hij zingt: “Waar der vaadren schone taal klinkt met heldere kracht.”

Herman Reynders: “Iedereen weet dat wij de enige provincie zijn in het land met een eigen volkslied. En het werkt ook aan de samenhorigheid van de Limburgers. Mensen weten dat we 'n volkslied hebben. Het wordt op allerlei plaatsen gezongen. Dat geeft toch een goed gevoel aan de Limburgers, denk ik.”

Jean-Paul Peuskens: “Dat Limburgs volkslied raakt me nog steeds diep, dat is mooi. Het staat voor die Limburgse verbondenheid. En telkens als ik het hoor, is het voor mij puur genieten. En niet alleen voor mij. Ik heb heel veel sympathieke Limburgers spontaan zien meezingen en dat geeft me een warm gevoel.”

Beelden van het Limburgse landschap, afgewisseld met het optreden van Maarten bij het kasteel en in het park: “... Limburgs dierbaar oord. Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.”

(Tekst in beeld)
Maarten Cox  - Limburgs volkslied
Bekijk de volledige tekst en clip op www.tvl.be.